2.

3.

Ακόμα και σήμερα η οστεοπόρωση θεωρείται γυναικεία νόσος. Εντούτοις, όλο και περισσότερα επιστημονικά δεδομένα υποστηρίζουν τη συχνή εμφάνιση της νόσου και στους άνδρες, ιδίως στις μεγαλύτερες ηλικίες. Ο ανδρικός σκελετός είναι εκ φύσεως ισχυρότερος και δεν υφίσταται το σοκ της απότομης διακοπής των ορμονών του φύλου, όπως ισχύει με την εμμηνόπαυση στις γυναίκες.

Παρ’ όλα αυτά ως ζωντανός ιστός υφίσταται τις φθορές της ηλικίας και μπορεί να πάσχει. Θα απαριθμήσουμε λοιπόν δέκα αλήθειες που αφορούν στην ανδρική οστεοπόρωση:

1. Η οστεοπόρωση στους άνδρες είναι συχνότερη από ότι νομίζουμε. Το 1/3 των οστεοπορωτικών καταγμάτων ισχίου συμβαίνουν σε άνδρες.2. Είναι νόσος με υψηλή νοσηρότητα και θνητότητα. Είκοσι τοις εκατό των ανδρών με οστεοπορωτικό κάταγμα ισχίου θα παρουσιάσουν και δεύτερο κάταγμα, ενώ περισσότεροι άνδρες παρά γυναίκες θα πεθάνουν από αυτό.3. Η πάθηση δεν αφορά μόνο τους υπερήλικες. Τα μισά από τα κατάγματα ισχίου σε άνδρες συμβαίνουν πρίν την ηλικία των 80 ετών.4. Αντίθετα από τις γυναίκες, η απώλεια οστού στους άνδρες επιταχύνεται μετά την ηλικία των εβδομήντα ετών.5. Η χρήση κορτιζόνης, ο υπογοναδισμός, η κατάχρηση αλκοόλ και  υποβιταμίνωση D αποτελούν τους συχνότερους παράγοντες κινδύνου για οστεοπόρωση στους άνδρες. Το κάπνισμα βλάπτει και εδώ!

ΤΙ ΕΙΝΑΙ ΤΑ ΕΠΙΝΕΦΡΙΔΙΑ;
Τα επινεφρίδια, δεξιό και αριστερό, είναι αδένες που βρίσκονται πάνω από τους νεφρούς («επί των νεφρών»). Οι αδένες αυτοί αποτελούνται εξωτερικά από το φλοιό και στο εσωτερικό από το μυελό και παράγουν σημαντικές ορμόνες, όπως η κορτιζόλη, η αλδοστερόνη, τα ανδρογόνα, η επινεφρίνη και η νορεπινεφρίνη. Οι ορμόνες αυτές ρυθμίζουν πολλές απο τις λειτουργίες του οργανισμού σε συνάρτηση με την αρτηριακή πίεση, το μεταβολισμό των υδατανθράκων, την απάντηση στο στρές κ.α.
Οι παθήσεις των επινεφριδίων σχετίζονται με τη διαταραχή των παραγόμενων ορμονών. Επιγραμματικά παρατίθενται οι σημαντικότερες:
ΕΠΙΝΕΦΡΙΔΙΚΗ ΑΝΕΠΑΡΚΕΙΑ

]]> http://grmedsite.wordpress.com/2009/01/31/%ce%bd%cf%8c%cf%83%ce%bf%cf%82-cushing/feed/ 3 grmedsite http://grmedsite.wordpress.com/2009/01/15/%ce%b4%ce%b9%ce%ac%cf%87%cf%85%cf%84%ce%b7-%cf%84%ce%bf%ce%be%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b2%cf%81%ce%bf%ce%b3%cf%87%ce%bf%ce%ba%ce%ae%ce%bb%ce%b7-%ce%bd%cf%8c%cf%83%ce%bf%cf%82-graves/ http://grmedsite.wordpress.com/2009/01/15/%ce%b4%ce%b9%ce%ac%cf%87%cf%85%cf%84%ce%b7-%cf%84%ce%bf%ce%be%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b2%cf%81%ce%bf%ce%b3%cf%87%ce%bf%ce%ba%ce%ae%ce%bb%ce%b7-%ce%bd%cf%8c%cf%83%ce%bf%cf%82-graves/#comments Thu, 15 Jan 2009 10:13:51 +0000 grmedsite http://grmedsite.wordpress.com/?p=5 ]]> Ο θυρεοειδής αδένας είναι ένα όργανο που παράγει ορμόνες, τις θυρεοειδικές ορμόνες (θυροξίνη ή Τ4 και τριιωδοθυρονίνη ή Τ3). Για να λειτουργήσουν τα θυρεοειδικά κύτταρα, ώστε να παράξουν αυτές τις ορμόνες πρέπει να λάβουν εντολή από μια άλλη ορμόνη που παράγεται στην υπόφυση και καλείται θυρεοειδοτρόπος ορμόνη ή TSH. H TSH διεγείρει ένα ειδικό υποδοχέα επάνω στο θυρεοειδικό κύτταρο (υποδοχέας TSH ή TSHr) και με τον τρόπο αυτό μεταφέρει σε αυτό την εντολή για λειτουργία και παραγωγή ορμονών.

Η νόσος Graves είναι μια μορφή υπερθυρεοειδισμού αυτοανόσου αιτιολογίας. Η νόσος οφείλεται στην ύπαρξη αντισωμάτων που παράγει ο ίδιος ο οργανισμός εναντίον του θυρεοειδή (αυτοαντισώματα), τα οποία με τη σειρά τους διεγείρουν τον υποδοχέα της TSH και θέτουν το θυρεοειδή σε κατάσταση συνεχούς υπερλειτουργίας. Αποτέλεσμα τούτου είναι να υπερπαράγονται θυρεοειδικές ορμόνες. Το υψηλό επίπεδο των ορμονών αυτών στον οργανισμό επηρεάζει κάθε ιστό και μπορεί να προκαλέσει ταχυκαρδία, ευερεθιστότητα, δυσανεξία στη ζέστη και αυξημένη εφίδρωση αλλά και απώλεια βάρους, παρά την αυξημένη όρεξη. Από τους μύες μπορεί να υπάρχει μυϊκή αδυναμία και τρόμος των χεριών, από το δέρμα δερματικές βλάβες και τριχόπτωση. Αυξημένος αριθμός κενώσεων του εντέρου έως και διάρροιες είναι άλλο ένα σύμπτωμα. Στις γυναίκες δυνατό να παρατηρηθούν διαταραχές της εμμηνορρυσίας. Ο θυρεοειδής αδένας διογκούται (βρογχοκήλη).

Από τους οφθαλμούς συνήθως παρατηρείται ζωηρό υγρό και έντονο βλέμμα (λάμπον όμμα). Στη νόσο Graves τα αντισώματα που προαναφέρθηκαν μπορεί να επηρεάσουν και τους μύες γύρω από τους οφθαλμούς και να οδηγήσουν σε οφθαλμικές βλάβες που κυμαίνονται από οίδημα βλεφάρων, ερυθρότητα και οίδημα του επιπεφυκότα έως διπλωπία εξ’ αιτίας παράλυσης των οφθαλμικών μυών και προπέτεια των οφθαλμικών βολβών (εξόφθαλμος).

Η διάγνωση γίνεται κλινικά και επιβεβαιώνεται εργαστηριακά με μέτρηση των θυρεοειδικών ορμονών και των αυτοαντισωμάτων. Απεικονιστικώς, ο υπέρηχος και το σπιθηρογράφημα θυρεοειδούς παρέχουν χρήσιμες πληροφορίες.

Η θεραπείας της πάθησης αρχικά είναι φαρμακευτική με αντιθυρεοειδικά φάρμακα. Σε εμμένουσες μορφές ο ασθενής δυνατό να υποβληθεί σε χορήγηση ραδιενεργού ιωδίου με σκοπό τη μερική καταστροφή ενός τμήματος του αδένα ή σε χειρουργική αφαίρεση τμήματος ή και ολόκληρου του αδένα (ιδίως επί μεγάλης βρογχοκήλης ή στις περιπτώσεις που οι άλλες θεραπείες δεν ενδείκνυνται).

]]> http://grmedsite.wordpress.com/2009/01/15/%ce%b4%ce%b9%ce%ac%cf%87%cf%85%cf%84%ce%b7-%cf%84%ce%bf%ce%be%ce%b9%ce%ba%ce%ae-%ce%b2%cf%81%ce%bf%ce%b3%cf%87%ce%bf%ce%ba%ce%ae%ce%bb%ce%b7-%ce%bd%cf%8c%cf%83%ce%bf%cf%82-graves/feed/ 1 grmedsite group-medical-insurance2 water-lilies group-medical-insurance2